ο αγώνας έληξε

[…] areas of light and dark moved in a squirming restlessness, seeming in their slow boil to penetrate, while at the same time to envelop, one another.
Against the day, Thomas Pynchon

Το μυστήριο σκοτάδι και οι δέσμες φωτός που θέλουν να το διαπεράσουν. Η διαπάλη όμως έχει προ πολλού κριθεί. Το φως είναι αδύναμο και εξασθενημένο. Δεν ξεσκεπάζει το παραμικρό. Οι ηττημένες ακτίνες του; Στολίδια πλέον του ερέβους. Τίποτε το επικίνδυνο!

Posted in against the day | Σχολιάστε

απεγκλωβισμός

Πώς και παγιδεύτηκες εδώ;
Σκόρπια, βρώμικα και σκονισμένα, αντικείμενα.
Αποδιοργάνωση.
Γενικός καταποντισμός.
Θέλεις να ξεφύγεις.
Και να κατοικήσεις στο σκηνικό μιας άλλης ζωής.
Απαστράπτουσας, εύτακτης και καθησυχαστικής.

Posted in καταρρέον σκηνικό | Σχολιάστε

σύντομο διάλειμμα για διαφημίσεις

Η αφίσα στο μετρό σου φωνάζει: επιθυμώ! Κοντοστέκεσαι και παρατηρείς. Μια κοπέλα υψώνει τα χέρια χαρούμενη και είναι έτοιμη να πετάξει. Γύρω της ένα καταπράσινο άλσος. Το επί πληρωμή φωτεινό παράθυρο σε βγάζει σε έναν διαφορετικό κόσμο. Διαρκής ευτυχία και  απεριόριστα θέλω που ικανοποιούνται άμεσα. Ο πλανήτης της εταιρικής ευφορίας μοιράζει υποσχέσεις και εσύ τον περιεργάζεσαι με αγαλλίαση. Ώσπου αντιλαμβάνεσαι τους περαστικούς να σε σπρώχνουν. «Πρέπει να προχωρήσω! Αρκετά καθυστέρησα!», λες μέσα σου. Η ταμπέλα με το τόξο υπαγορεύει την κατεύθυνση προς τις αποβάθρες. Περπατάς βιαστικά. Η καθησυχαστική διαφήμιση σιγά σιγά σβήνει. Ανεβαίνεις τις κυλιόμενες. Το ειδυλλιακό σκηνικό εξαφανίζεται.

Posted in επιθυμώ! | Σχολιάστε

γευστικές προτάσεις

1. Ανόθευτη ηδονή. Σας την προσφέρουμε δίχως ενοχλητικές προσμείξεις συναισθηματισμών.

2. Ουρανοκατέβατη διασημότητα. Σας εξασφαλίζει άμεση αναγνώριση και απεριόριστες προοπτικές κοινωνικής ανέλιξης.

3. Πανδαισία ψευδαισθήσεων. Η εύκολη διαφυγή που σας ετοιμάσαμε. Σας στηρίζει στα δύσκολα. Ξεγλιστράτε από τα εμπόδια της ζωής, ξεχνιέστε και ξεκουράζεστε.

4. Κατευθυνόμενη συμπεριφορά. Τέρμα το άγχος. Οδηγούμε εμείς τις πράξεις σας. Έχουμε τη γνώση και την εμπειρία. Νιώστε ασφαλείς.

5. Ανεξέλεγκτη φιλοδοξία. Σπουδαίο έδεσμα. Σας γεμίζει με τον ενθουσιασμό της επίδειξης και της κυριαρχίας. Σύντομα γίνεται ο γλυκός σας εθισμός.

Posted in διαφημιστικό | Σχολιάστε

στο οχυρό της ρέμβης

Κάθονται ράθυμα στην ταβέρνα, συζητάνε και απολαμβάνουν τον ήλιο. Έχουν σκοτώσει το χρόνο που τους εκβιάζει. Ρεμβάζουν. Το τρόπαιο της νίκης τους, ένα υπερμέγεθες ρολόι, κρέμεται από πάνω τους. Ο ηττημένος μηχανισμός δεν μετράει πλέον ρυθμό, ταχύτητα, αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα. Έχει μετατραπεί σε ένα ακίνδυνο διακοσμητικό που απλώς θέλγει τις αισθήσεις.

Posted in ένα καταφύγιο | Σχολιάστε

μια απρόσμενη συνάντηση

Διατρέχω τα γραπτά του ποιητή Γιώργου Μακρή. Παρατηρώ ξανά και ξανά τη λέξη ψυχή. Έχει τέτοια σημασία για το έργο του που επανεμφανίζεται συνέχεια  στοιχειώνοντάς το. Κάθε φορά βέβαια αποκτά και νέες ιδιότητες και μορφές δρώντας με έναν αναπάντεχο τρόπο: είναι άχρωμη, ξύλινη, σφιγμένη, ξεχύνεται από τα μάτια μας, φυσιέται μέσα σε χάλκινα μουσικά όργανα, χάνεται εντός του πλήθους, μετατρέπεται άλλες φορές σε άδειο στρατώνα που μυρίζει και άλλοτε σε τοπίο βροχερό, γίνεται ένα με τον καπνό του τσιγάρου που ανέρχεται αργά προς το ταβάνι, εξαφανίζεται μέσα στους συγκεχυμένους θορύβους της πόλης, ξαπλώνει απελπισμένη ανάσκελα στο κρεβάτι, γεμίζει από άχρηστη αγάπη, της ουρλιάζουν τα σκυλιά και εκείνη πετάει φεύγοντας μακριά, μας εγκαταλείπει ξαφνικά και τότε καταλήγουμε φθαρμένα αντικείμενα που απλώς τρίζουν.

Στη συνέχεια πιάνω ενστικτωδώς και ξεφυλλίζω την πλατωνική Πολιτεία. Ξαναδιαβάζω τον επίλογο της· την αφήγηση του στρατιώτη που, αφού τραυματίστηκε θανάσιμα, βρέθηκε στον δαιμόνιο και υπερουράνιο τόπο. Εκεί συνωθούνται οι ψυχές μετά θάνατον. Είτε κατασκονισμένες, διψασμένες και απογοητευμένες είτε απαστράπτουσες και πανευτυχείς. Οι περισσότερες πάντως κλαίνε και οδύρονται για τα δεινά που υπέστησαν κατά την παρουσία τους στη γη. Από την άλλη υπάρχουν και αυτές, που αν και γνώρισαν την αίγλη, την έχουν πλέον σιχαθεί και θα επιθυμούσαν έναν άσημο βίο. Τελικά όλες πίνουν το νερό της λήθης του Αμέλητα ποταμού, επιστρέφουν στον κόσμο μας με διαφορετική όψη και είναι πανέτοιμες να αγωνιστούν ξανά. Να μεγαλουργήσουν και να επιτύχουν ή να ηττηθούν.

Σκέφτομαι τις διαδρομές της ψυχής, όπως τις ιστορούν γοητευτικά ο ποιητής και ο φιλόσοφος: η πανουργία του τεχνάσματος των μεταμορφώσεων, η βάσανος των αδιάκοπων δοκιμασιών, οι αμέτρητες περιπέτειες. Διακρίνω ανέλπιστες συγκλίσεις από διαφορετικές αφετηρίες και εξωφρενικά ελκυστικές περιγραφές. Ένα σύμπαν που κινείται παράλληλα με το δικό μας και γίνεται αντιληπτό μόνο στους λίγους μυημένους. Ο Γιώργος Μακρής και ο Πλάτωνας ανήκουν προφανώς σε αυτούς.

Posted in περί ψυχής | Σχολιάστε

επιταχύνοντας

Φρενήρης κίνηση προς τα εμπρός. Ό,τι σε περιστοιχίζει θολώνει. Μορφές και τόποι χάνουν τα ευδιάκριτα περιγράμματά τους. Τελικά το πλαστικό σκηνικό παραδέχεται την ήττα του και εξαφανίζεται. Τη θέση του καταλαμβάνουν οι αμέτρητες αντανακλάσεις του φωτός που αιχμαλωτίζουν το οπτικό σου πεδίο. Απολαμβάνεις το θέαμα.

Posted in ένα καταφύγιο | Σχολιάστε